شرکت ناب اکسیر
دپا چیست؟ | استخراج حلالی کبالت

دپا چیست؟ | استخراج حلالی کبالت

DEHPA (اسید دی-(2-اتیل‌هگزیل) فسفریک) یک ترکیب ارگانوفسفری چندمنظوره است که کاربردهای گسترده‌ای در صنایع مختلف دارد. به طور معمول به عنوان یک عامل استخراج در فرآیندهای استخراج حلال، جایی که فلزات را به صورت انتخابی از محلول‌های آبی به فاز آلی جدا می‌کند، استفاده می‌شود. DEHPA به ویژه در استخراج روی، اورانیوم، وانادیوم و فلزات کمیاب زمین اثربخش است.

ویژگی‌های فیزیکی:

چگالی: 0.96-0.99 گرم/سانتی‌متر مکعب

نقطه ذوب: -15 درجه سانتیگراد

نقطه جوش: 285 درجه سانتیگراد

فشار بخار: 0.02 میلی‌متر جیوه در 20 درجه سانتیگراد

حلالیت: تقریباً نامحلول در آب؛ حل در حلال‌های ارگانیک متداول

دمای خودآتش‌گیری: 621 درجه فارنهایت (327 درجه سانتیگراد)

بو: کم

رنگ: بی‌رنگ تا زرد آبی

ویژگی‌های شیمیایی:

DEHPA یک اسید ضعیف با pKa برابر با 2.2 است. همچنین یک عامل کالکتور است، به این معنا که می‌تواند با یون‌های فلزی کمپلکس‌ ایجاد کند. قابلیت DEHPA برای استخراج فلزات از محلول‌های آبی به دلیل توانایی ایجاد کمپلکس با یون‌های فلزی است. این کمپلکس‌ها توسط تعامل اتم‌های اکسیژن در مولکول DEHPA با یون‌های فلزی ایجاد می‌شوند.

کاربردها:

این ماده نقش حیاتی در فرآیند سیانید کبالت ایفا می‌کند و به عنوان یک عامل استخراج مؤثر عمل می‌کند که به صورت انتخابی یون‌های کبالت را از محلول‌های آبی به فاز آلی جدا می‌کند. این جداسازی از طریق ایجاد هم‌کمپلکس‌های پایدار بین مولکول‌های DEHPA و یون‌های کبالت انجام می‌شود.

فرآیند سیانید کبالت به طور معمول شامل مراحل زیر است:

  1. سیانید: مواد حاوی کبالت، مانند سنگ معدن لاتریت یا کاتد باتری لیتیوم-یون مصرف شده، به وسیله یک محلول اسیدی سیانید می‌شوند. این محلول ترکیبات کبالت را حل کرده و یون‌های کبالت را به فاز آبی رها می‌کند.
  2. استخراج حلال: فاز آبی حاوی یون‌های کبالت با یک حلال آلی حاوی DEHPA تماس می‌گیرد. DEHPA به صورت انتخابی یون‌های کبالت را از فاز آبی استخراج می‌کند و با آنها یک هم‌کمپلکس می‌سازد. فاز آلی حاوی کبالت از فاز آبی خالی شده جدا می‌شود.
  3. خارج کردن: فاز آلی حاوی کبالت سپس با یک محلول آبی خارج کننده تماس می‌گیرد که به طور معمول شامل یک اسید قوی یا یک عامل کالکتور است. این محلول یون‌های کبالت را از هم‌کمپلکس DEHPA خارج کرده و آنها را به فاز آبی باز می‌گرداند.
  4. بازسازی: فاز آلی خالی شده با محلولی قلیایی تماس می‌گیرد که یون‌های کبالت باقی‌مانده را حذف کرده و توانایی استخراج یون‌های کبالت توسط DEHPA را بازمی‌گرداند.

DEHPA در فرآیند سیانید کبالت چندین مزیت ارائه می‌دهد:

  1. انتخاب‌پذیری: DEHPA انتخاب‌پذیری بالایی نسبت به یون‌های کبالت از خود نشان می‌دهد، که امکان جداسازی کارآمد از سایر فلزات موجود در محلول سیانید را فراهم می‌سازد.
  2. کارایی: DEHPA به طور موثر یون‌های کبالت را استخراج کرده و نرخ استخراج بالایی را حاصل می‌کند.
  3. پایداری: DEHPA هم‌کمپلکس‌های پایداری با یون‌های کبالت می‌سازد که کاهش خسارات در طول فرآیند را حداقل می‌کند.
  4. سهولت بازسازی: DEHPA به سهولت بازسازی می‌شود و این او را به یک عامل استخراج پرهزینه تبدیل می‌کند.

استفاده از DEHPA به طور قابل توجهی به بهره وری و پایداری فرآیندهای سیانید کبالت کمک کرده است. این به افزایش تولید کبالت، که یک عنصر حیاتی برای کاربردهای مختلف از جمله باتری‌ها، کاتالیزورها و ابرآلویهاست، کمک کرده است.

همچنین DEHPA در استخراج حلال از اورانیوم، وانادیوم، و فلزات نادر-زمینی مورد استفاده قرار می‌گیرد. همچنین به عنوان یک پلاستیسایزر برای پلی‌وینیل کلراید (PVC) نیز استفاده می‌شود. DEHPA یک ترکیب چندمنظوره با دامنه وسیعی از کاربردهاست.

اینجا برخی از کاربردهای خاص DEHPA آمده است:

پردازش هیدرومتالورژی: DEHPA نقش حیاتی در فرآیندهای هیدرومتالورژیک دارد که شامل استخراج و بازیابی فلزات از معدن‌ها یا کانسانتره‌های آنها با استفاده از محلول‌های آبی است. توانایی DEHPA در اتصال انتخابی به یون‌های فلزی خاص، آن را به عنوان یک ماده اساسی در این فرآیندها می‌سازد.

استخراج اورانیوم: DEHPA به طور گسترده در صنعت هسته‌ای برای استخراج اورانیوم از معادن آن استفاده می‌شود. فرآیند Dapex که از DEHPA به عنوان عامل اصلی استخراج استفاده می‌کند، روش متداول‌ترین بازیابی اورانیوم است.

استخراج وانادیوم: DEHPA همچنین برای استخراج وانادیوم از منابع مختلف مانند شن‌های غنی از وانادیوم و معادن با کیفیت پایین استفاده می‌شود. این اجازه استخراج انتخابی وانادیوم از سایر فلزات را فراهم می‌کند و بازیابی کارآمد را ممکن می‌سازد.

بازیابی فلزات کمیاب زمین: DEHPA در استخراج فلزات کمیاب زمین از معادن و کانسانتره‌های مختلف استفاده می‌شود. انتخاب‌پذیری و کارایی آن، آن را به عنوان یک ماده مفید در تولید عناصر کمیاب زمین ارزشمند می‌سازد.

حذف آلاینده‌های فلزی: DEHPA می‌تواند برای حذف آلاینده‌های فلزی از جریان‌های فرآیندی مانند تصفیه فلزات یا پالایش آب‌های زاید استفاده شود. اتصال موثر آن به یون‌های فلزی ناخواسته، جداشدن آنها از محصول مطلوب را ممکن می‌کند.

علاوه بر این کاربردهای اصلی، DEHPA در زمینه‌های مختلف دیگر نیز استفاده می‌شود مانند:

کاتالیز: DEHPA می‌تواند به عنوان یک کاتالیزور در برخی از واکنش‌های شیمیایی عمل کند، به ویژه در تولید ترکیبات آلی.

افزودنی‌های روغن‌های موتور: گاهی اوقات DEHPA به روغن‌های موتور افزوده می‌شود تا عملکرد آنها را بهبود بخشد و از زنگ زدگی جلوگیری کند.

افزودنی‌های پلیمر: DEHPA می‌تواند به پلیمرها افزوده شود تا خواص آنها را بهبود بخشد، مانند مقاومت به آتش.

انواع سنگ معدن مس

انواع سنگ معدن مس

سنگ یا رسوب معدن مس، که حاوی مقدار مس به اندازه کافی برای استخراج و پردازش اقتصادی باشد، به معدن مس معروف است. مس یک فلز چندکاره با کاربردهای گسترده‌ای است که آن را به یک کالای ضروری در دنیای مدرن تبدیل کرده است. نوع‌های معدن مس رایج عبارتند از:

سولفید مس:

معادن سولفید مس رایج‌ترین و اقتصادی‌ترین نوع معدن مس هستند. آن‌ها حاوی مس به صورت معدن‌های سولفیدی مانند:

  1. کالکوپیریت (CuFeS2): شیوه رایج‌ترین معدن سولفیدی مس، که حدود 50٪ از تولید مس را تشکیل می‌دهد.
  2. بورنیت (Cu5FeS4): معدن قهوه‌ای قرمز با محتوای مس بالا.
  3. کاولایت (CuS): معدن آبی-خاکستری با محتوای مس بالا.
  4. کالکوسایت (Cu2S): معدن سیاه نرم با بالاترین محتوای مس در میان معادن سولفیدی.

اکسید مس:

معادن اکسید مس کمتر رایج هستند، اما اغلب آسان‌تر به پردازش می‌پردازند. آن‌ها حاوی مس به صورت معدن‌های اکسیدی مانند:

  1. مالاکیت (CuCO3·Cu(OH)2): معدن سبز روشن با محتوای مس متوسط.
  2. آزوریت (Cu3(CO3)2(OH)2): معدن آبی تیره با محتوای مس متوسط.
  3. کاپرایت (Cu2O): معدن قرمز با محتوای مس بالا.

کربنات مس:

معادن کربنات مس کمی نادر هستند، اما از نظر اقتصادی ارزشمند می‌توانند باشند. آن‌ها حاوی مس به صورت معدن‌های کربناتی مانند:

  1. کریسوکولا (Cu(Si2O3)(OH)2·n(H2O)): معدن آبی-سبز با محتوای مس متوسط.
  2. دیوپتاز (CuSiO2·H2O): معدن سبز روشن با محتوای مس متوسط.

سایر معادن مس:

انواع دیگری از معادن مس وجود دارند، اما کمتر رایج بوده و اهمیت اقتصادی محدودی دارند. این شامل:

  1. مس خالص: فلز مس خالص که به مقدار کمی یافت می‌شود.
  2. سولفوسالت‌های مس: معادن حاوی مس، گوگرد و عناصر دیگر مانند آرسنیک یا آنتیموان.
  3. سیلیکات‌های مس: معادن حاوی مس و سیلیکون مانند کریسوکولا و دیوپتاز.

نوع معدن مسی که استخراج می‌شود، به موقعیت آن، زمین‌شناسی و قابلیت اقتصادی آن بستگی دارد. معادن سولفید مس امروزه رایج‌ترین نوع استخراج مس هستند، اما با کاهش معادن سولفیدی، معادن اکسید مس نیز به اهمیت افزوده می‌شوند.

 

در فرآیندهای استخراج حلالی (Solvent Extraction) یا لیچینگ، بهتر است از سنگ معدن مس اکسیدی استفاده شود، چرا که برخلاف سنگ معدن مس سولفیدی که نیاز به مراحل بیشتر برای تجزیه باند های سولفیدی دارد تا دراسید حل شود، در اسید راحت‌تر حل می‌شود. به همین دلیل معادن مس سولفیدی به خاطر فرآیندهای پیچیده‌تر، تجهیزات بیشتر و مراحل بیشتر از نظر صرفه اقتصادی مناسب نبوده و به همین سبب در فرآیند لیچینگ بهتر است از سنگ معدن‎‌های اکسیدی استفاده کرد.

شرکت ناب اکسیر پایاشیمی به عنوان اولین و تنها تولید کننده ماده‌ی استخراج کننده مس (Copper Leaching Extraction) ، مفتخراست تا کلیه خدمات مشاوره صفر  تا صد در جهت راه اندازی واحدهای لیچینگ را به مدیران و مهندسان این عرصه ارائه کند.

حلال مناسب استخراج حلالی | دایلوئنت

حلال مناسب استخراج حلالی | دایلوئنت

دایلوئنت در فرآیند استخراج مس از سنگ معدن که به عنوان حلال عمل می‌کند نقش‌های چندگانه‌ای دارد، معمولاً در یک محیط اسیدی یا بازی، باید اطمینان حاصل شود که توزیع صحیح و تعامل مناسب با سنگ معدن مس انجام شود. اثربخشی فرآیند حل شدن به تطابق میان حلال و عامل استخراج بستگی دارد. به عنوان مثال، آب یک حلال مناسب برای اسید سولفوریک است، در حالی که آمونیاک نیاز به حلال غیر قطبی مانند کروزن یا هگزان دارد.

حفظ محیط استخراج:

توانایی حلال در حفظ شرایط مطلوب اطمینان حاصل می‌کند که استخراج مس بهینه باشد

حلال نقش حیاتی در حفظ شرایط مطلوب pH و دما برای فرآیند استخراج ایفا می‌کند. این شرایط به طور قابل توجهی بر انحلال ترکیبات مس و نرخ حل شدن مس تأثیر می‌گذارند. به عنوان مثال، استخراج با اسید سولفوریک نیاز به محیط اسیدی دارد، در حالی که استخراج با آمونیاک نیاز به محیط قلیایی دارد.

انتقال یون‌های مس:

حلال به عنوان یک محیط حمل‌ونقل عمل می‌کند و حرکت یون‌های مس حل شده از سنگ معدن به مرحله استخراج و سپس رهاسازی را تسهیل می‌کند. فرآیندهای نفوذ و هدایت درون حلال امکان حرکت یون‌های مس از سطح سنگ معدن وارد محلول جمعی می‌دهد که در آن می‌توانند بازیافت شوند. ویسکوزیته حلال  و نفوز پذیری یون درون حلال در کارآیی این فرآیند حمل‌ونقل نقش دارند.

کاهش حداقل در تداخل با فرآیند استخراج:

حلال نباید با سنگ معدن مس یا عامل استخراج واکنش دهد تا از واکنش‌های ناخواسته یا آلاینده‌های مضری را که ممکن است فرآیند استخراج مس را مختل می کنند، جلوگیری کند. به عنوان مثال، استفاده از حلال نامناسب ممکن است منجر به تشکیل ترسیبات ناحلال یا آزاد شدن گازهای مضر شود.

تسهیل بازیافت مس:

حلال نباید بایافت یا رها سازی واستریپ مس از محلول استخراج را مختل کند. انتخاب حلال باید بگونه ایی باشد که جدا سازی و پاک‌سازی مس از محلول استخراج آسان باشد. اگر حلال آلی استفاده شود، الکترووینینگ یا روش‌های دیگر ممکن است مناسب‌تر باشند.

بطور خلاصه، حلال نقش چندگانه‌ای را در استخراج مس ایفا می‌کند، عملکرد به عنوان یک حلال، محیط واکنش، محیط حمل‌ونقل و حامل بی‌تاثیر را دارد. انتخاب یک حلال مناسب برای بهینه‌سازی کارآیی و پایداری زیست‌محیطی فرآیند استخراج حیاتی است. عواملی مانند نوع سنگ معدن مس، خلوص مس مطلوب و ملاحظات زیست‌محیطی نقش مهمی در انتخاب حلال دارند.

برای انتخاب بهترین حلال (Diluent) برای استخراج مس از معدن، باید به موارد بسیاری دقت کرد که در ادامه به بررسی برخی از این موارد می‌پردازیم:

  1. نوع سنگ معدن مس:

   - نوع سنگ معدن مس بر انتخاب حلال تأثیرگذار است به دلیل تغییرات در ترکیب کانی‌ها و واکنش‌پذیری. برخی حلال‌ها ممکن است در حل کردن کانی‌های خاص مس مؤثرتر باشند.

  1. خلوص مس مطلوب:

   - خلوص مس مطلوب تعیین‌کننده توانایی حلال در حل‌کردن انتخابی مس بدون معرفی آلاینده‌ها است. برخی حلال‌ها ممکن است باعث حل‌شدن دیگر فلزات همراه با مس شوند که بر خلوص نهایی محصول تأثیر می‌گذارد.

  1. ملاحظات زیست‌محیطی:

   - تأثیر زیست‌محیطی حلال عامل مهمی است؛ بنابراین باید قابلیت زیست‌تخریب یا بازیافت را داشته باشد تا آسیب به محیط کاهش یابد. برخی حلال‌ها، مانند حلال‌های آلی، ممکن است در صورت مدیریت نادرست خطرات زیست‌محیطی ایجاد کنند.

  1. کارایی هزینه‌ای:

   - هزینه حلال نقش مهمی ایفا می‌کند چرا که به طور مستقیم هزینه کل فرآیند استخراج مس را تحت تأثیر قرار می‌دهد. در حالی که برخی حلال‌ها ممکن است موثرتر باشند، اما ممکن است گران‌تر نیز باشند و این باید در مقابل فیزیبیلیت اقتصادی فرآیند تعادل یافته باشد.

  1. ملاحظات ایمنی:

   - ایمنی حلال حائز اهمیت است، زیرا در طول فرآیند استخراج استفاده می‌شود. حلال‌های قابل اشتعال یا سمی نیاز به پروتکل‌های ایمنی مناسب دارند تا خطرات برای کارگران و محیط زیست کاهش یابد.

  1. سهولت بازیافت:

   - حلال نباید بازیافت مس از محلول استخراج را مختل کند. باید سازگار با تکنیک‌های جداسازی و پالایشی مثل استخراج حلال یا الکترووینینگ باشد تا مس محصول به بهترین شکل جدا شود.

  1. ویسکوزیته:

   - ویسکوزیته حلال بر تأثیر فرآیندهای Diffusion و Convection داخل محلول استخراج تأثیر می‌گذارد و سرعت حمل یون‌های مس و کارایی استخراج را متأثر می‌کند. حلال با ویسکوزیته مناسب، انتقال جرم بهینه و نرخ استخراج را تضمین می‌کند.

  1. پایداری دما:

   - حلال باید ویژگی‌های خود را در یک دامنه گسترده از دماها حفظ کند چرا که فرآیندهای استخراج مس ممکن است در شرایط دمایی مختلف انجام شود. پایداری دما اطمینان از عملکرد ثابت در طول فرآیند استخراج فراهم می‌کند.

  1. سازگاری با عوامل استخراج:

   - حلال باید با عامل استخراج انتخابی سازگار باشد تا حلالیت و واکنش صحیح فراهم شود. حلال‌های ناسازگار ممکن است به واکنش‌های جانبی ناخواسته یا کارایی کمتر استخراج منجر شوند.

  1. دسترسی و دسترس‌پذیری:

   - دسترسی و دسترس‌پذیری حلال اموری مهم هستند زیرا بر زنجیره تأمین کلی و هزینه فرآیند تأثیر می‌گذارند. حلال‌هایی که به راحتی دسترسی و تهیه می‌شوند، می‌توانند به عملکرد پیوسته و کاهش چالش‌های تأمین کمک کنند.

شرکت دانش بنیان ناب‌اکسیرپایاشیمی به عنوان اولین و تنها تولید کننده‌ی ماده‌ی استخراج کننده‌ی مس و پیشرو در مشاوره در زمینه‌ی راه اندازی و رفع مشکلات واحد لیچینگ، از بهترین تامین کنندگان دایلونت و حلال مناسب برای استخراج حلالی مس با بازده بسیار بالا می‌باشد. جهت دریفات مشاوره و راهنمایی و یا تهیه محصولات حوضه‌ی لیچینگ و بایولیچینگ با ما تماس بگیرید.

روش‌های تولید سولفات مس

روش‌های تولید سولفات مس

روش‌های تولید سولفات مس :

سولفات مس یک ماده شیمیایی چند منظوره و پر اهمیت، با طیف گسترده‌ای از کاربردها است و از همین رو، تولید آن در سطح گسترده و با روش‌های مختلف انجام می‌گیرد که در زیر به برخی از آن‌ها اشاره کرده ایم :

سولفات مس توسط چندین روش مختلف تولید می‌شود، اما متداول‌ترین روش فرآیند لیچینگ مینرال‌های مس با اسید سولفوریک است.

فرآیند لیچینگ:

  1. ماده معدنی مس خرد و به پودری نازک تبدیل می‌شود.
  2. سپس پودر با اسید سولفوریک و آب ترکیب شده و به صورت اسلری (مایع دو فازی با پودر معدنی مخلوط یا به عبارت عامیانه، دوغاب) تشکیل می‌دهد.
  3. اسلری گرم می‌شود و با ترکیب مخلوط ماده معدنی مس حل می‌شود.
  4. اسلری سپس از جهت حذف آلاینده‌های ناسالم فیلتر می‌شود.
  5. محلول فیلترشده سپس توسط تبخیر غلظت داده می‌شود.
  6. محلول غلیظ شده سپس خنک شده تا سولفات مس بلورین شود.
  7. بلورهای سولفات مس سپس فیلتر می‌شوند و خشک می‌شوند.

فرآیند لیچینگ می‌تواند به چندین روش مختلف انجام شود، اما روش متداول‌ترین استفاده از یک فرآیند لیچینگ مداوم است. در یک فرآیند لیچینگ مداوم، اسلری ماده معدنی مس از طریق سری از مخازن عبور می‌کند که در آنجا گرم می‌شود و مخلوط می‌شود. مواد معدنی مس در اسید سولفوریک حل می‌شوند و آلاینده‌های ناسالم حذف می‌شوند. محلول فیلترشده سپس غلیظ می‌شود و خنک شده تا سولفات مس بلورین شود.

فرآیندهای دیگر:

فرآیندهای دیگر برای تولید سولفات مس عبارتند از:

فرآیند الکترولیتی: در فرآیند الکترولیتی، مس بر روی کاتد از محلول سولفات مس رسوب می‌دهد. محلول سولفات مس سپس از طریق الکترولیز محلول اسید سولفوریک بازسازی می‌شود.

فرآیند ته نشینی (سیمانی): در فرآیند ته نشینی، مس از یک محلول سولفات مس با افزودن آهن رسوب می‌دهد. آهن مس را از محلول جدا کرده و مس را رسوب می‌دهد. محلول سولفات مس سپس با افزودن اسید سولفوریک بازسازی می‌شود.

فرآیند هیدرومتالورژیک: در فرآیند هیدرومتالورژیک، مس از معدن‌های مس با استفاده از روش‌های مختلف هیدرومتالورژیکی مانند لیچینگ، رسوب‌زنی و استخراج حلالی استخراج می‌شود. سولفات مس سپس از محلول غلیظ مس تولید می‌شود.

کاربردها:

سولفات مس در انواع کاربردها استفاده می‌شود، از جمله:

کشاورزی: سولفات مس به عنوان یک قارچ‌کش و حشره‌کش در کشاورزی استفاده می‌شود.

تصفیه آب: سولفات مس به عنوان یک کوآگولانت و جلگه‌کش در تصفیه آب استفاده می‌شود.

الکتروپلیتینگ: سولفات مس در الکتروپلیتینگ برای رسوب گذاری یک لایه نازک از مس بر روی سطح فلزی استفاده می‌شود.

حفظ چوب: سولفات مس به عنوان یک ماده حفظ چوب برای حفاظت از چوب در برابر تخریب و آسیب حشرات استفاده می‌شود.

کاربردهای دیگر: سولفات مس همچنین در انواع دیگر کاربردها مانند تولید کاتد مس در فرآیند استخراج حلالی، تولید ترکیبات مس دیگر، تولید رنگ‌ها و پیگمنت‌ها و تولید باتری‌ها استفاده می‌شود.

 

از دیگر روش‌های تولید مس سولفات، می‌توان به موارد زیر اشاره کرد :

گرم کردن بازیافت مس با گوگرد برای تولید سولفید مس، که سپس با اکسایش به سولفات مس تبدیل می‌شود:

این روش نسبتاً ساده و ارزان است. بازیافت مس با گوگرد در یک کوره گرم می‌شود تا سولفید مس تولید شود. سولفید مس سپس در هوا اکسایش می‌یابد تا به سولفات مس تبدیل شود. این روش می‌تواند برای تولید سولفات مس از انواع مواد بازیافت مس مانند سیم‌ها، لوله‌ها و ورق‌ها استفاده شود. با این حال، کیفیت سولفات مس تولید شده توسط این روش ممکن است متغیر باشد و به خلوص مس بازیافتی و شرایط مورد استفاده در فرآیند گرم‌کردن و اکسایش بستگی دارد.

گرم کردن کانسارهای سولفید مس برای تولید اکسید مس که سپس با اسید سولفوریک تعامل داده می‌شود تا به سولفات مس تبدیل شود:

این روش پیچیده‌تر و گران‌تر از روش قبلی است، اما محصول با کیفیت‌تری از سولفات مس تولید می‌کند. کانسارهای سولفید مس در یک کوره گرم می‌شوند تا اکسید مس تولید شود. اکسید مس سپس در اسید سولفوریک حل می‌شود تا به سولفات مس تبدیل شود. این روش معمولاً برای تولید سولفات مس از کانسارهای سولفید مس مانند کالکوپیریت و بورنیت استفاده می‌شود. سولفات مس تولید شده توسط این روش معمولاً از خلوص بالاتری نسبت به سولفات مس تولید شده توسط روش قبلی است.

لیچینگ کند در هوا از توده‌های معدن کم‌کیفیت. عملکرد باکتری‌ها گاهی اوقات برای تسریع فرآیند به کار می‌رود:

این روش ارزان‌ترین و سازگارترین روش تولید سولفات مس است، اما همچنین کندترین و کمترین راندمان دارد. کانسارهای مس کم‌کیفیت در توده‌ها به هوا نشانه گذاری و اکسید می‌شوند و در آب‌های باران حل می‌شوند. محلول سولفات مسی که تشکیل می‌شود سپس جمع‌آوری و غلظت داده می‌شود. عملکرد باکتری‌ها می‌تواند برای شتاب دادن به فرآیند لیچینگ به کار رود. این روش معمولاً برای تولید سولفات مس از کانسارهای مس کم‌کیفیت که برای فرآیندهای دیگر مناسب نیستند، استفاده می‌شود.

الکترولیز محلول سولفات مس:

این روش برای تولید سولفات مس با خلوص بالا به کار می‌رود. یک محلول سولفات مس تحت الکترولیز قرار می‌گیرد و از طریق الکترودهای مس الکترولیز می‌شود. مس بر روی کاتد رسوب می‌دهد و اکسیژن در آندول تولید می‌شود. این روش گران و انرژی‌بر است، اما سولفات مس با خلوص بالا تولید می‌کند که برای کاربردهای انتقال الکتریکی و تولید نیم‌رساناها مناسب است.

کراد چیست؟

کراد چیست؟

کراد یک امولسیون پایدار چند فازی است که می‌تواند در مدارهای استخراج حلالی (SX) مس شکل گیرد. این مخلوطی از فازهای آلی و آبی، هوا و ذرات جامد است. کراد می‌تواند در هر نقطه از مدار SX شکل گیرد، اما بیشتر در بخش سکون (Settler) یافت می‌شود.

چندین عامل می‌تواند به شکل گیری کراد کمک کند، از جمله:

  1. ناخالصی‌ها در محلول خوراک: جامدات و ناخالصی‌های دیگر در محلول خوراک می‌توانند به فاز آلی نفوذ کرده و کراد را شکل دهند.
  2. تجزیه‌وتحلیل اکسترکتانت: به مرور زمان، اکسترکتانت می‌تواند تجزیه شده و محصولاتی را تشکیل دهد که به شکل گری کراد کمک کنند.
  3. تشکیل امولسیون: امولسیون‌ها ممکن است در میکسرها شکل گیرند و اگر به درستی ادغام نشوند، ممکن است به سکونی‌ها (Settlers) منتقل شده و کراد را شکل دهند.
  4. نفوذ هوا: هوا ممکن است از منابع مختلفی نظیر میکسرها، سکونی‌ها (Settlers) و پمپ‌ها به مدار SX نفوذ کند. همچنین ممکن است هوا از طریق نشت‌ها به مدار وارد شود.
  5. pH: pH محلول آبی می‌تواند به شکل گری کراد تأثیر بگذارد. به طور کلی، تشکیل کراد احتمالاً در مقادیر pH بالاتر بیشتر است.

کراد می‌تواند تأثیرات منفی متعددی بر روی فرآیند SX داشته باشد، از جمله:

  1. کاهش کارآیی استخراج: کراد می‌تواند با استخراج مس از فاز آبی تداخل کند.
  2. افزایش نفوذ: کراد می‌تواند امولسیون‌ها را پایدار کند، که می‌تواند به افزایش نفوذ فاز آبی به فاز آلی منجر شود.
  3. تشکیل امولسیون: کراد همچنین می‌تواند به عنوان محل هسته‌ای برای تشکیل امولسیون عمل کند.
  4. افزایش توقف کار: کراد می‌تواند لوله‌ها و شیرآلات را مسدود کرده و همچنین مرزهای سکون (Settler) را آلوده کند. این می‌تواند به افزایش توقف کار و هزینه‌های نگهداری منجر شود.

برای کنترل تشکیل کراد در مدارهای SX مس، چندین راه وجود دارد، از جمله:

  1. پیش‌پردازش محلول خوراک: محلول خوراک باید تا قبل از ورود به مدار SX فیلتر شود تا جامدات و ناخالصی‌های دیگر حذف شوند.
  2. استفاده از اکسترکتانت با کیفیت بالا: اکسترکتانت با کیفیت بالا احتمالاً کمتر از حالت تجزیه شده به شکل گری کراد می‌کند.
  3. ادغام امولسیون‌ها به درستی: امولسیون‌ها باید به درستی در سکونی‌ها (Settlers) ادغام شوند تا از حمل آنها به مرحله بعدی مدار SX جلوگیری شود.
  4. کمینه کردن نفوذ هوا: نفوذ هوا باید به وسیله طراحی و عملکرد صحیح مدار SX کمینه شود.
  5. کنترل pH محلول آبی: pH محلول آبی باید کنترل شود تا تشکیل کراد کمینه شود.

علاوه بر تدابیر فوق، می‌توان از افزودنی‌های شیمیایی متعددی برای کنترل تشکیل کراد استفاده کرد.

بهترین روش برای کنترل تشکیل کراد در مدارهای SX مس، اجرای ترکیبی از تدابیر مشروح بالاست. تدابیر خاصی که نیاز است اجرا شود، وابسته به مدار SX خاص و نوع کانساری که در حال پردازش است، متغیر خواهد بود.

شرکت ناب اکسیر پایاشیمی مفتخر است تا با مشاوره و بررسی واحد شما، مشکلات واحد شما ، از جمله مشکلات کرادی را به کمترین مقدار و بهره ‌وری واحد را به بیشترین مقدار خود برساند.

فرآیند لیچینگ

فرآیند لیچینگ

محلول باردار مس (PLS) یک محلول اسیدی است که حاوی مواد معدنی مس حل شده است. این محلول از استخراج مس از معدن‌های مسی تولید می‌شود، معمولاً با استفاده از اسید سولفوریک. PLS معمولاً دارای رنگ آبی مایل به سبزی با pH حدود ۲.۵-۳.۰ است.

میزان محتوای مس در PLS بسته به نوع معدن مسی که در حال فرآیند است، متغیر است، اما معمولاً حدود ۱-۳ گرم در لیتر دارد. PLS همچنین دیگر آلاینده‌هایی مانند آهن، آلومینیوم و منیزیم را نیز در خود جای داده است.

PLS در فرآیند استخراج حلال و الکترووینینگ (SX/EW) برای تولید کاتد مس با خلوص بالا استفاده می‌شود. در فرآیند SX/EW، PLS با یک استخراج‌کننده آلی تماس می‌گیرد که مس را به‌صورت انتخابی حل می‌کند. سپس استخراج‌کننده بارگذاری شده از PLS جدا می‌شود و با یک محلول اسیدی تماس می‌گیرد تا مس را بازگرداند. محلول مس بازگردانده شده سپس الکترووینینگ می‌شود تا کاتد مس تولید شود.

PLS همچنین در سایر فرآیندهای تولید مس مانند تخلیه و الکترووینینگ نیز استفاده می‌شود. در فرآیند تخلیه، PLS با آهن بازیافتی تماس می‌گیرد تا مس را رسوب دهد. در فرآیند الکترووینینگ، PLS مستقیماً الکترولیز می‌شود تا کاتد مس تولید شود.

PLS یک محصول میانی مهم در فرآیند تولید مس است. از آن برای تولید کاتد مس با خلوص بالا استفاده می‌شود که به عنوان مواد خام برای بسیاری از محصولات مسی مانند سیم برق، لوله‌های آبیاری و مواد سقفی استفاده می‌شود.

  1. استخراج

گام اول در فرآیند PLS استخراج مس از معدن است. این کار با تماس دادن معدن با یک محلول سولفوریک ضعیف انجام می‌شود. اسید سولفوریک مواد معدنی مس در معدن را حل کرده و یک محلول سولفات مس تشکیل می‌دهد. این محلول سولفات مس به عنوان PLS شناخته می‌شود.

  1. استخراج حلال

گام بعدی استخراج مس از PLS با استفاده از یک فرآیند استخراج حلال انجام می‌شود. در فرآیند استخراج حلال، PLS با یک ماده استخراجی آلی تماس می‌گیرد که به انتخاب مس حل می‌شود. استخراج‌کننده بارگذاری شده سپس از PLS جدا می‌شود و با یک محلول اسیدی تماس می‌گیرد تا مس را بازگرداند. محلول مس بازگردانده شده سپس به الکترووینینگ ارسال می‌شود تا کاتد مس تولید شود.

  1. الکترووینینگ

در فرآیند الکترووینینگ، محلول مس بازگردانده شده از طریق یک سری سلول‌های الکترولیتی عبور می‌کند. الکترودها در سلول‌های الکترولیتی از کاتدهای استیل ضدزنگ و آندهای سرب تشکیل شده‌اند. وقتی جریان الکتریکی از طریق سلول‌ها عبور می‌کند، یون‌های مس در محلول بر روی کاتدها به عنوان مس خالص ترسیب می‌شوند.

فرآیند PLS یک روش بسیار کارآمد برای تولید کاتد مس با خلوص بالا است. همچنین یک فرآیند بسیار دوستدار محیط زیست است، زیرا مقدار کمی پسماند تولید می‌کند.

در ادامه تعدادی جزئیات بیشتر در مورد فرآیند PLS آمده است:

- نوع استخراج‌کننده حلال مورد استفاده در فرآیند PLS به ترکیب خاص PLS وابسته است. با این حال، معمول‌ترین نوع استخراج‌کننده حلال یک مخلوط از اکسیم‌ها و کروزن است.

- اسیدیته PLS همچنین بر فرآیند استخراج حلال تأثیر می‌گذارد. PLS با pH پایین، باعث افزایش کارایی استخراج مس می‌شود.

- فرآیند الکترووینینگ معمولاً در دمای حدود 30-40 درجه سلسیوس انجام می‌شود. چگونگی استفاده از چگالی جریان الکتریکی نیز بر خلوص و کیفیت کاتد مس تأثیر دارد.

فرآیند PLS یک فرآیند صنعتی مهم برای تولید کاتد مس با خلوص بالا است. این یک فرآیند بسیار کارآمد و دوستدار محیط زیست است.

شرکت ناب اکسیر پایاشیمی اولین و تنها تولید کننده‌ی ماده‌ی استخراج کننده‌ی مس، مفتخر است تا  ماده استخراج کننده را در سه گرید CLX5640,5774,984 با بالاترین کیفیت و مناسب‌ترین قیمت (و نیز با ارائه مشاوره برای حل مشکلات واحد لیجینگ و S.X. ) به شما عزیزان عرضه کند.

فرآیند بایولیچینگ مس

فرآیند بایولیچینگ مس

بیواستخراج یک فرآیند استفاده از میکروارگانیسم‌ها برای استخراج فلزات از معدن‌هاست. این یک جایگزین با هزینه پایین و دوستدار محیط زیست برای روش‌های معدن‌کاری سنتی است.

فرآیند بیواستخراج مس شامل مراحل زیر است:

  1. سنگ معدن خرد می‌شود و با آب مخلوط می‌شود.
  2. میکروارگانیسم‌ها مانند Acidithiobacillus ferrooxidans و Leptospirillum ferrooxidans به مخلوط اضافه می‌شوند.
  3. میکروارگانیسم‌ها سولفید‌های آهنی در سنگ معدن را اکسایش می‌دهند و اسید سولفوریک و یون‌های فریک تولید می‌کنند.
  4. یون‌های فریک سپس سولفید‌های مسی را اکسایش می‌دهند و یون‌های مسی را در محلول رها می‌کنند.
  5. یون‌های مسی سپس توسط رسوب‌گیری، الکترووینینگ یا استخراج مذاب بازیابی می‌شوند.
  6. فرآیند بیواستخراج مس را می‌توان به روش‌های مختلفی انجام داد، از جمله لیچینگ توده، لیچینگ دامپ و لیچینگ در محل.

لیچینگ توده روش معمول‌تری برای بیواستخراج مس است. معدن در یک توده انباشته می‌شود و با محلول حاوی میکروارگانیسم‌ها و مواد غذایی آبیاری می‌شود.

لیچینگ دامپ به لیچینگ توده شباهت دارد، اما معدن انباشته نمی‌شود. به جای آن، بر روی زمین پخش می‌شود و با محلول آبیاری می‌شود.

لیچینگ در محل برای معادنی که برای استخراج سنتی خیلی عمیق هستند استفاده می‌شود. میکروارگانیسم‌ها به بدنه معدن تزریق می‌شوند و محلول لیچینگ به داخل و بیرون پمپ می‌شود.

فرآیند بیواستخراج مس یک روش پایدار برای استخراج مس است. این یک فرآیند با هزینه پایین است که نسبت به روش‌های معدن‌کاری سنتی انتشارات مضر ندارد. بیواستخراج همچنین یک فرآیند نسبتاً کارآمد است، با نرخ بازیابی مس تا ۹۵٪.

در زیر برخی از مزایای بیواستخراج مس آمده‌اند:

  1. این یک فرآیند با هزینه پایین است.
  2. این یک فرآیند دوستدار محیط زیست است.
  3. این یک فرآیند نسبتاً کارآمد است.
  4. از آن می‌توان برای استخراج مس از معدن‌های با کیفیت پایین استفاده کرد.

در زیر برخی از چالش‌های بیواستخراج مس آمده‌اند:

  1. فرآیند ممکن است آهسته باشد.
  2. میکروارگانیسم‌ها می‌توانند حساس به شرایط محیطی باشند.
  3. فرآیند می‌تواند میزاب اسیدی تولید کند.

به طور کلی، بیواستخراج مس یک فناوری واعد برای استخراج پایدار مس است. این فرآیند با هزینه پایین، دوستدار محیط زیست و قابل استفاده برای استخراج مس از معدن‌های با کیفیت پایین است. با این حال، هنوز برخی از چالش‌ها باید مورد توجه قرار گیرد، مانند کندی فرآیند و حساسیت میکروارگانیسم‌ها به شرایط محیطی.

در ادامه برخی از جزئیات بیشتر در مورد فرآیند بیواستخراج مس آورده شده است:

  1. میکروارگانیسم‌های مشارکت‌کننده در بیواستخراج مس، اسیدوفیل هستند، به این معنا که می‌توانند در شرایط اسیدی رشد کنند. همچنین این میکروارگانیسم‌ها شیمی‌لیتوتروف هستند، به این معنا که می‌توانند ترکیبات غیرآلی را به عنوان منبع انرژی خود استفاده کنند.
  2. سولفید‌های آهنی در معدن توسط میکروارگانیسم‌ها اکسید می‌شوند و اسید سولفوریک و یون‌های فریک تولید می‌کنند. اسید سولفوریک pH محلول را کاهش می‌دهد که موجب افزایش اسیدی شدن و محیط مناسب‌تری برای میکروارگانیسم‌ها می‌شود.
  3. یون‌های فریک سپس سولفید‌های مسی را اکسید می‌کنند، یون‌های مسی را در محلول رها می‌کنند. یون‌های مسی سپس توسط رسوب‌گیری، الکترووینینگ یا استخراج مذاب بازیابی می‌شوند.
  4. روش لیچینگ توده شیوه رایج‌تری برای بیواستخراج مس است. معدن در یک توده انباشته می‌شود و با محلول حاوی میکروارگانیسم‌ها و مواد غذایی آبیاری می‌شود. اغلب توده با یک تارپ می‌پوشانند تا از بخار شدن محلول جلوگیری شود. محلول لیچینگ دوره‌ای از طریق توده پمپ می‌شود تا اطمینان حاصل شود که تمام معدن در حال لیچینگ است.
  5. روش لیچینگ دامپ شباهتی به لیچینگ توده دارد، اما معدن انباشته نمی‌شود. به جای آن، بر روی زمین پخش می‌شود و با محلول آبیاری می‌شود. روش لیچینگ دامپ کمتر متداول از لیچینگ توده است زیرا کنترل فرآیند لیچینگ در آن دشوارتر است.
  6. روش لیچینگ در محل برای معادنی استفاده می‌شود که عمیق بوده و به صورت سنتی استخراج نشوند. میکروارگانیسم‌ها به بدنه معدن تزریق می‌شوند و محلول لیچینگ به داخل و بیرون پمپ می‌شود. روش لیچینگ در محل یک فرآیند گران‌تر از لیچینگ توده یا لیچینگ دامپ است، اما می‌توان از آن برای استخراج مس از معادنی که به وسیله روش‌های سنتی اقتصادی نیستند، استفاده کرد.

فرآیند بیواستخراج مس یک روش پایدار برای استخراج مس است. این یک فرآیند با هزینه پایین است که نسبت به روش‌های معدن‌کاری سنتی انتشار گازهای آلاینده ندارد. بیواستخراج همچنین یک فرآیند نسبتاً کارآمد است، با نرخ بازیابی مس تا ۹۵٪.

با این حال، برخی چالش‌ها باید مورد توجه قرار گیرند، مانند کندی فرآیند و حساسیت میکروارگانیسم‌ها به شرایط محیطی. پژوهشگران در حال کار بر روی توسعه راهکارهای بهبود کارایی فرآیند بیواستخراج مس و افزایش مقاومت آن در برابر تغییرات محیطی هستند.

نیکلوزآمید

نیکلوزآمید

نیکلوسامید یک ترکیب شیمیایی آلی است که به عنوان یک آنتلمینتیک (ضدکرم) عمل می‌کند. فرمول شیمیایی نیکلوزامید به صورت C13H8Cl2N2O4S نشان داده می‌شود و به صورت پودر زرد رنگ با ساختار بلوری و ظاهری خاص موجود است که دمای ذوب حدود 225 درجه سلسیوس می‌باشد.

نیکلوزامید در آب به طور معمول ضعیف حل می‌شود. این ویژگی می‌تواند تأثیری در فرآیندهای فارماکوکینتیکی و جذب در بدن داشته باشد.

نیکلوزامید یک داروی ضدکرم است، به این معنا که از این دارو برای درمان عفونت‌های کرم‌های انگلی در انسان‌ها و حیوانات استفاده می‌شود. این دارو به ویژه در مقابل عفونت‌های کرم مجری موثر است. در زیر برخی اطلاعات کلیدی در مورد نیکلوزامید آورده شده است:

  1. مکانیسم اثر: نیکلوزامید از طریق مداخله در تولید انرژی و متابولیسم کرم‌های انگلی عمل می‌کند، که در نهایت منجر به فلج و دفع آنها از بدن می‌شود.
  2. استفاده در انسان‌ها: نیکلوزامید به طور اصلی برای درمان عفونت‌های ایجاد شده توسط کرم‌های مجری استفاده می‌شود، به ویژه برای درمان عفونت‌های کرم مجری روده‌ای مانند Taenia solium (کرم گوشت خوک) و Taenia saginata (کرم گوشت گاو). لازم به ذکر است که نیکلوزامید برای درمان انواع دیگر عفونت‌های انگلی استفاده نمی‌شود.
  3. استفاده در حیوانات: نیکلوزامید همچنین در پزشکی دامی برای درمان عفونت‌های کرم مجری در دام‌ها و حیوانات خانگی استفاده می‌شود.
  4. ارائه دارو: نیکلوزامید به طور معمول به صورت خوراکی به شکل قرص یا اشکال شبه‌حلال تجویز می‌شود. برنامه دقیق دوزدهی و مدت درمان به نوع خاص عفونت کرم مجری که درمان می‌شود و سن و وزن بیمار بستگی دارد.
  5. اثرات جانبی: عوارض شایع نیکلوزامید ممکن است شامل علائم گوارشی مانند تهوع، استفراغ، اسهال و تنفس معده باشد. این عوارض جانبی معمولاً خفیف و موقتی هستند.
  6. ضدتوصیف‌ها: نباید نیکلوزامید در افرادی که به دارو حساسیت دارند استفاده شود. همچنین تا زمانی که مزایای ممکن از مخاطرات فراهم شده نباشد، استفاده از آن در دوران بارداری و شیردهی توصیه نمی‌شود.
  7. احتیاط‌ها: مهم است که نیکلوزامید را طبق راهنمایی و نظارت یک حرفه‌ای در حوزه بهداشت استفاده کنید. نیکلوزامید ممکن است در مقابل تمام انواع کرم‌های مجری موثر نباشد، بنابراین تشخیص صحیح قبل از شروع درمان ضروری است. علاوه بر این، برای تایید از بین رفتن انگل پس از درمان، ممکن است آزمایش‌های مدفوع لازم باشد.
  8. تداخلات دارویی: نیکلوزامید ممکن است با برخی داروها تداخل داشته باشد، بنابراین مهم است که پزشک خود را در مورد تمام داروهایی که مصرف می‌کنید مطلع کنید تا اطمینان حاصل شود که هیچ تداخل دارویی احتمالی وجود ندارد.

همانند هر داروی دیگری، مهم است که نیکلوزامید را تحت راهنمایی و نظارت یک حرفه‌ای در حوزه بهداشت استفاده کنید که می‌تواند بر اساس نوع خاص عفونت انگلی که دارید، تشخیص صحیح و راهنمایی‌های درمانی مناسب را ارائه دهد. مصرف خودسرانه توصیه نمی‌شود.

پلی اتیلن کلرزنی شده (CPE)

پلی اتیلن کلرزنی شده (CPE)

پلی‌اتیلن کلرزنی (Chlorinated Polyethylene یا CPE) یک نوع پلیمر سنتتی است که از پلی‌اتیلن تشکیل شده و توسط افزودن کلر به زنجیره پلیمری تولید می‌شود. این فرآیند باعث ایجاد تغییرات در خصوصیت‌های فیزیکی و شیمیایی پلیمر می‌شود. پلی‌اتیلن کلرزنی به علت ویژگی‌های خاص خود در برخی از کاربردهای مختلف به کار می‌رود.

ویژگی‌ها و خصوصیت‌های پلی‌اتیلن کلرزنی شامل:

  1. مقاومت شیمیایی: پلی‌اتیلن کلرزنی دارای مقاومت به خوبی در برابر مواد شیمیایی مختلف، از جمله اسیدها، بازها و مواد شیمیایی صنعتی می‌باشد.
  2. مقاومت در برابر حرارت و آتش: این نوع پلیمر به مقاومت در برابر دماهای بالا و آتش شناخته می‌شود، که این ویژگی آن را برای کاربردهایی که نیازمندی در برابر حرارت و آتش دارند، مناسب می‌کند.
  3. انعطاف‌پذیری: پلی‌اتیلن کلرزنی انعطاف‌پذیری خوبی دارد و می‌تواند در تنوعی از درجه‌های سختی تولید شود.
  4. مقاومت در برابر رطوبت و آب: این پلیمر دارای مقاومت در برابر رطوبت و آب است و در برخوردهای طولانی‌مدت با این عوامل دچار تغییرات نمی‌شود.
  5. مقاومت الکتریکی: پلی‌اتیلن کلرزنی به عنوان عایق الکتریکی در برخی از کاربردهای الکتریکی و الکترونیکی استفاده می‌شود.
  6. مقاومت در برابر سایش: این پلیمر مقاومت مناسبی در برابر سایش و سایر خراش‌های مکانیکی دارد.
  7. عملکرد پرداختی: پلی‌اتیلن کلرزنی معمولاً در ترکیب با سایر مواد پرداختی در تولید لاستیک‌ها و مصنوعات پلیمری به‌کار می‌رود.
  8. مقاومت به خوردگی: به دلیل ترکیبات کلر، این نوع پلیمر به خوردگی مقاومت بیشتری نسبت به پلی‌اتیلن معمولی دارد.

پلی‌اتیلن کلرزنی در صنایع مختلفی مانند خودروسازی، صنایع لاستیکی، کاربردهای الکتریکی و صنعتی، و همچنین در تولید محصولات بهداشتی و خانگی به‌کار می‌رود.

کاربردهای پلی‌اتیلن کلرزنی (Chlorinated Polyethylene یا CPE) به علت خصوصیت‌های شیمیایی و فیزیکی منحصر به فرد آن، در مختلف صنایع و کاربردهای مختلف مورد استفاده قرار می‌گیرد. برخی از کاربردهای اصلی پلی‌اتیلن کلرزنی عبارتند از:

  1. لوله‌ها و فیتینگ‌ها: پلی‌اتیلن کلرزنی به عنوان یک ماده پرداختی و عایق در تولید لوله‌ها، فیتینگ‌ها و کاربردهای مرتبط با سیستم‌های آب و فاضلاب به کار می‌رود. این پلیمر به علت مقاومت بالا در برابر حرارت و مقاومت به خوردگی مناسب در محیط‌های مختلف استفاده می‌شود.
  2. لاستیک‌ها: پلی‌اتیلن کلرزنی به ترکیب با لاستیک‌های طبیعی یا مصنوعی اضافه می‌شود تا ویژگی‌های مکانیکی، مقاومت به خوردگی، مقاومت در برابر حرارت و پایداری دما را افزایش دهد. این مخلوطات اغلب در تولید لاستیک‌های صنعتی، لاستیک‌های خودرو، لاستیک‌های ساختمانی و غیره به کار می‌روند.
  3. کابل‌ها و سیم‌ها: به دلیل مقاومت الکتریکی و مقاومت در برابر حرارت، پلی‌اتیلن کلرزنی در تولید عایق‌ها و پوشش‌های کابل‌ها و سیم‌ها استفاده می‌شود.
  4. مواد شیب‌دهی و پوشش‌های ضد زنگ: به دلیل مقاومت به خوردگی و حرارت، پلی‌اتیلن کلرزنی به عنوان ماده‌ای پوششی در تولید مواد شیب‌دهی و پوشش‌های ضد زنگ مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  5. تولید محصولات پلیمری مختلف: این پلیمر در تولید محصولات پلیمری متنوع مانند تایرها، صفحات پلاستیکی، ضد عفونی‌کننده‌ها، سازه‌های قابل نفخ، محصولات بهداشتی و به کار می‌رود.
  6. کاربردهای خودروسازی: در صنعت خودروسازی، پلی‌اتیلن کلرزنی در تولید قطعات داخلی و خارجی خودروها، پنجره‌ها و درب‌ها، بالاست‌ها و بخش‌های دیگر مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  7. کفپوش‌های صنعتی: پلی‌اتیلن کلرزنی به علت مقاومت در برابر خوردگی، آب، روغن و مواد شیمیایی، در تولید کفپوش‌های صنعتی و کفپوش‌های مقاوم در محیط‌های پرمخاطره استفاده می‌شود.
  8. کاربردهای الکتریکی: در تولید محصولات الکتریکی و الکترونیکی مانند شابلون‌های عایق، پوشش‌های کابل‌ها، قطعات الکترونیکی، اجزای باتری و غیره، از پلی‌اتیلن کلرزنی استفاده می‌شود.

این تنها بخشی از کاربردهای پلی‌اتیلن کلرزنی است و به دلیل ویژگی‌های چندمنظوره‌ای که دارد، در صنایع متعددی مورد استفاده قرار می‌گیرد. شرکت ناب اکسیر از تامین کنندگان این مواد با کیفیت بسیار عالی می‌باشد. جهت کسب اطلاعات بیشتر با ما تماس بگیرید.

لاستیک هایپالون (CSPE)

لاستیک هایپالون (CSPE)

لاستیک هایپالون، همچنین به نام پلی‌اتیلن کلروسولفونه (CSPE) شناخته می‌شود، یک نوع لاستیک مصنوعی است که به خاطر دوام استثنایی، مقاومت شیمیایی و توانایی مقاومت در برابر گستره‌ای از شرایط محیطی شناخته می‌شود. این نوع لاستیک ابتدا توسط شرکت دوپونت توسعه یافت و به دلیل ویژگی‌های منحصر به فردش در کاربردهای صنعتی و فضای باز به کار می‌رود.

لاستیک هایپالون از طریق کلرزنی پلی‌اتیلن تولید می‌شود، سپس با معرفی گوگرد و سایر مواد شیمیایی به‌صورت مواد روبرویی تبدیل به ماده‌ای شبیه به لاستیک می‌شود. این فرآیند منجر به تولید یک نوع لاستیک می‌شود که انعطاف‌پذیری و انطباق طبیعی لاستیک طبیعی را با مقاومت افزایش‌یافته در برابر مواد شیمیایی، تابش UV، ازون و دماهای افراطی ترکیب می‌کند.

هایپالون یک نوع لاستیک مصنوعی است که به خاطر دوام استثنایی، مقاومت در برابر مواد شیمیایی، تابش UV، و دماهای افراطی شناخته می‌شود. به دلیل ویژگی‌های منحصر به فرد خود، کاربردهای گسترده‌ای دارد. برخی از کاربردهای رایج لاستیک هایپالون عبارتند از:

  1. کاربردهای صنعتی و دریایی: هایپالون اغلب در محیط‌های صنعتی برای ساخت مهره‌ها، تسمه‌ها، لوله‌ها و سایر اجزا استفاده می‌شود که نیازمند مقاومت در برابر مواد شیمیایی، روغن‌ها و شرایط افراطی هستند. در محیط‌های دریایی، به دلیل مقاومت در برابر آب شور، نور خورشید و سایش، برای ساخت قایق‌های قابل نفخ، قایق‌های ترکیبی سخت و سایر وسایل آبی استفاده می‌شود.
  2. ممبران‌های روفینگ: لاستیک هایپالون به عنوان یک ماده سقفی استفاده می‌شود، به ویژه برای سقف‌های شیب‌دار، به دلیل توانایی در مقاومت در برابر تابش UV، نوسانات دما و خوردگی. این لاستیک حاشیه موثری را در برابر نفوذ آب فراهم می‌کند.
  3. عایق‌های الکتریکی: ویژگی‌های عایقی عالی هایپالون باعث می‌شود که برای ساخت پوشش‌های کابل، عایق‌های سیم و اتصالات مورد استفاده در برنامه‌های الکتریکی و الکترونیکی مختلف مناسب باشد.
  4. تجهیزات کشاورزی و کارگاهی: مقاومت شیمیایی هایپالون آن را برای پوشش داخلی مخازن، لوله‌ها و سایر تجهیزات استفاده شده در صنایعی که با مواد شیمیایی و اسیدهای خورنده سروکار دارند، مناسب می‌سازد.
  5. صنعت خودرو: لاستیک هایپالون می‌تواند در کاربردهای خودرویی برای مهره‌ها، تسمه‌ها، لوله‌ها و تسمه‌های نیازمند مقاومت در برابر تماس با مایعات موتور، گرما و شرایط محیطی مختلف مورد استفاده قرار گیرد.
  6. اجزای هواپیما: به دلیل مقاومت در برابر آتش و مواد مایع هوانوردی، لاستیک هایپالون در ساخت اجزای هواپیما مانند مخزن‌های سوخت، مهره‌ها و تسمه‌ها استفاده می‌شود.
  7. وسایل ورزشی: به دلیل توانایی در مقاومت در برابر آب و تابش UV به مصنوعات ورزشی از جمله لباس‌های شنا، لباس‌های خشک و سایر تجهیزات ورزش‌های آبی مورد استفاده قرار می‌گیرد.
  8. تجهیزات فضای باز: در تولید اقلامی نظیر کوله‌پشتی، چمدان و پوشش‌های محافظ که نیازمندی در برابر شرایط خارجی دارند، به کار می‌رود.
  9. ساختارهای قابل نفخ: به دلیل دوام و مقاومت در برابر شرایط جوی، به ساخت ساختارهای قابل نفخ نظیر چادرها و پناهگاه‌های موقت استفاده می‌شود.
  10. کاربردهای پزشکی و بهداشتی: مقاومت شیمیایی هایپالون آن را برای برخی تجهیزات پزشکی و بهداشتی که نیازمندی در برابر مواد ضدعفونی‌کننده و عوامل تمیزکننده دارند، مناسب می‌کند.
  11. تجهیزات محافظت شخصی (PPE): هایپالون می‌تواند در تولید دستکش‌ها، سپرها و سایر لباس‌های محافظتی که نیازمندی در برابر مواد شیمیایی و مواد خطرناک دارند، استفاده شود.
زایلن چیست

زایلن چیست

زایلن یک گروهی از هیدروکربن‌های آروماتیک است که شامل سه ایزومر است: اورتو-زایلن (o-xylene)، متا-زایلن (m-xylene) و پارا-زایلن (p-xylene). این ایزومرها دارای همان فرمول مولکولی C8H10 هستند، اما ترتیب مختلف اتم‌های کربن و هیدروژن در حلقه بنزن دارند. زایلن به طور معمول به عنوان مخلوطی از این سه ایزومر شناخته می‌شود.

زایلن یک ترکیب شیمیایی آروماتیک است که به عنوان یک حلال و ماده شیمیایی صنعتی استفاده می‌شود. اینجا برخی از خواص مهم زایلن آورده شده‌اند:

۱. فیزیکی:

   - حالت: مایع

   - رنگ: بی‌رنگ

   - بو: بوی مخصوص آروماتیک

   - دانسیته: حدود 0.86 گرم بر سانتی‌متر مکعب در ۲۵ درجه سلسیوس

   - دمای جوش: میانگین حدود 138 درجه سلسیوس برای مخلوط ایزومرها

   - دمای ذوب: میانگین حدود -25 درجه سلسیوس برای مخلوط ایزومرها

۲. حلالیت:

   - زایلن به عنوان یک حلال معمول در صنایع مختلف به کار می‌رود. این ماده قادر به حل کردن گستره‌ای از مواد از جمله رزین‌ها، پلاستیک‌ها، رنگ‌ها، روغن‌ها و دیگر ترکیبات شیمیایی است.

۳. کاربردها:

   - در تولید رنگ‌ها، پوشش‌ها و ورنیش‌ها به عنوان حلال به‌کار می‌رود.

   - در ترکیب چسب‌ها، رزین‌ها و پلاستیک‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد.

   - به عنوان خوراکی در تولید مواد شیمیایی مانند ترفتالیک اسید به‌کار می‌رود.

   - در تولید مواد پلیمری و پلاستیک‌ها نقش دارد.

   - در صنایع چاپ برای تهیه جوهرها و رنگ‌ها به‌کار می‌رود.

   - در آزمایشگاه‌ها برای تهیه نمونه‌ها و فرآیندهای شیمیایی به‌کار می‌رود.

   - در صنعت نفت به عنوان خوراکی در تولید مواد شیمیایی مورد استفاده قرار می‌گیرد.

۴. احتیاط‌ها و خطرات:

   - زایلن ممکن است بهداشت انسانی را تحت تأثیر قرار دهد. تماس طولانی‌مدت با بخارات زایلن می‌تواند به مشکلات بهداشتی منجر شود.

   - در زمان استفاده از زایلن، تهویه مناسب، استفاده از تجهیزات محافظتی مانند ماسک و دستکش و رعایت دستورالعمل‌های ایمنی ضروری است.

خواص زایلن با توجه به کاربردهای مختلف و نقش آن در صنایع مختلف بسیار مهم و متنوع هستند. همچنین، باید به دقت از زایلن استفاده کرد تا از احتمال خطرات بهداشتی و زیست‌محیطی جلوگیری شود.

زایلن یک مایع شفاف و بی‌رنگ با بوی مخصوص آروماتیک دارد. این ماده از نفت خام به‌دست می‌آید و به عنوان یک حلال و ماده شیمیایی صنعتی استفاده معمول دارد. به دلیل خواص حلالیت عالی، زایلن در صنایع مختلف کاربردهای بسیاری دارد:

۱. حلال: زایلن یک حلال چندمنظوره است که قادر به حل کردن گسترده‌ای از مواد از جمله روغن‌ها، رزین‌ها، رنگ‌ها، جوهرها، چسب‌ها و پلاستیک‌ها است. به طور معمول در آزمایشگاه‌ها برای پردازش بافت، رنگ‌آمیزی و سایر روش‌ها استفاده می‌شود.

۲. صنعت شیمیایی: زایلن در تولید مواد شیمیایی مختلف از جمله پلاستیک‌ها، فیبرهای مصنوعی، رنگ‌ها و داروها به‌کار می‌رود.

۳. صنعت نفت: زایلن به عنوان خوراکی برای تولید مواد شیمیایی دیگر مانند اسید ترفتالیک، که در تولید فیبرهای پلی‌استری و پلاستیک‌ها به‌کار می‌رود، استفاده می‌شود.

۴. رنگ‌ها و پوشش‌ها: زایلن در فرآیند فرمولاسیون رنگ‌ها، پوشش‌ها و ورنیش‌ها به عنوان حلال استفاده می‌شود. این ماده به حل پیگمان‌ها، رزین‌ها و سایر مؤلفه‌ها کمک می‌کند و فرآیند اعمال آنها را آسان‌تر می‌کند.

۵. صنعت چاپ: زایلن به عنوان حلال در جوهر چاپ به‌کار می‌رود تا توزیع یکنواخت پیگمان‌ها را تس facilitation و در فرآیند چاپ کمک کند.

۶. استفاده‌های آزمایشگاهی و پزشکی: زایلن در آزمایشگاه‌ها برای انواع کاربردها از جمله هیستولوژی و پاتولوژی، و همچنین در فرآیندهای تشخیصی پزشکی به‌کار می‌رود.

۷. عوامل تمیزکننده: زایلن به دلیل قابلیت حل کردن چربی، روغن‌ها و آلاینده‌ها در برخی از عوامل تمیزکننده و گریس‌زدایی‌ها حضور دارد.

۸. مواد حفاظت‌کننده چوب: مواد حفاظت‌کننده چوب مبتنی بر زایلن برای حفاظت از چوب در برابر تخریب و حشرات استفاده می‌شوند.

همانند سایر حلال‌های آلی، باید با دقت با زایلن کار کرد و از تماس طولانی‌مدت با بخارات آن و تنفس آنها پرهیز کرد زیرا ممکن است بهداشت را تحت تأثیر قرار دهد. تهویه مناسب، تجهیزات محافظت شخصی و رعایت دستورالعمل‌های ایمنی در زمان کار با زایلن بسیار مهم هستند.

ناب‌اکسیر پایاشیمی

شرکت ناب‌اکسیر پایاشیمی، تنها تولیدکننده ماده استخراج‌کننده مس در خاورمیانه می‌باشد. هم‌اکنون گریدهای CLX5640، CLX5774، CLX984 در خط تولید این شرکت در حال تولید می‌باشد.
شرکت ناب‌اکسیر در حال حاضر آماده تامین نیاز تمامی واحدهای فرآوری مس به روش لیچینیگ و بایولیچینگ می‌باشد.

با ما در ارتباط باشید

آدرس: تهران ، سعادت‌آباد ، خیابان علامه طباطبایی‌ جنوبی ، کوچه 22 شرقی ، پلاک 24 ، واحد1

کد پستی:
1997843383
تلفن:
021-88699004-6